مدیریت بحران

هر بحران علاوه بر خسارات مادی، پیامدهایی بر نظام های اجتماعی، زیست محیطی و حتی روانی بر جای می گذارد و نقش آموزش، فناوری و مشارکت نهادهای مردمی را پررنگ تر می کند. مدیریت بحران به عنوان یک حوزه اساسی در علم مدیریت، به چگونگی شناسایی، برنامه ریزی و واکنش به بحران ها می پردازد. هدف این مطالعه، بررسی مدیریت بحران می باشد که به شیوه مطالعه مروری و از طریق توصیف و تحلیل نتایج مطالعات محققان چند دهه اخیر انجام شده است. نتایج نشان داد که مدیریت بحران یک فرآیند پیچیده و چندوجهی است که نیازمند برنامه ریزی دقیق، هماهنگی موثر، و رهبری قوی است. سازمان هایی که به طور جدی به مدیریت بحران توجه می کنند، می توانند اثرات منفی بحران ها را کاهش داده و به سرعت به شرایط عادی بازگردند. آموزش و تمرین مستمر به کارکنان کمک می کند تا آمادگی خود را حفظ کرده و در زمان بحران به طور موثر عمل کنند. سرمایه گذاری در فناوری های مناسب می تواند به افزایش کارایی و اثربخشی فرآیندهای مدیریت بحران منجر شود. در مجموع، ارتقای سرمایه اجتماعی، نهادسازی مطلوب و اصلاح ساختارهای بروکراتیک، مسیر دستیابی به مدیریت بحران کارآمد و اثربخش را هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، ارتقای آگاهی همگانی