ارائه راهکار مناسب برای ایجاد سازمان یادگیرنده

در گذشت های نه چندان دور رقابت و مزیت رقابتی یک سازمان یا یک جامعه انسانی تحت تاثیر سهولت دسترسی آنها به منابع مادی قرار داشت. سازمان پیشتاز، سازمانی بود که به مواد خام، ذخایر زیر زمینی، مواد اولیه، نیروی انسانی ارزان، زمین و سایر عوامل تولید مطرح شده در اقتصاد کلاسیک دسترسی بیشتری داشت. ولی در عرصه رقابت کنونی، شرایط به کلی متحول گردیده است. اصلی ترین مزیت رقابتی برای سازمان ها کسب یادگیری و ایجاد سازمان یادگیرنده محسوب می شود. سازمان یادگیرنده سازمانی است که در آن افراد به طور مستمر قابلیت خود را برای کسب نتایج بهتر و آرمان های خود توسعه می دهند و سازمانی است که در آن الگوهای جدیدی از فکر کردن پرورش می یابد و جایی است که افراد به طور دائم از یکدیگر یاد می گیرند. سازمان یادگیرنده شامل مهارت در فعالیت هایی است که عبارتند از: حل سیستماتیک مسئله، آزمایش با نگرش های جدید، یادگیری از تجربیات گذشته، یادگیری از تجربیات و بهترین اقدامات دیگران و انتقال سریع و موثر دانش از طریق سازمان و استفاده از آن برای دستیابی به اهداف سازمان. در این تحقیق، مدل سیستمی سازمان یادگیرنده مورد بررسی قرار گرفته است این مدل شامل زیرسیستم های یادگیری، زیرسیستم سازمان، زیرسیستم افراد، زیرسیستم مدیریت دانش و زیر سیستم فناوری می باشد. با استفاده از این زیرسیستم ها سازمان به سمت ایجاد سازمان یادگیرنده حرکت می کند. شرکت پالایش نفت بندرعباس به عنوان پالایشگاهی که ۱۶.۵ درصد سهم تولید فراورده های نفتی کشور را داراست و از این لحاظ بعد از پالایشگاه های آبادان و اصفهان در رده سوم شرکت های پالایش کشور قرار دارد، برای مورد مطالعه انتخاب شده است و با جمع آوری اطلاعات و بررسی های آماری بر روی داد ه ها، انجام تجزیه و تحلیل نهایی، نتایج در قالب الگویی نهایی ارائه می گردد تا الگوی مزبور در وادی عمل کارایی خودرا نشان دهد. چرا که ارایه یک الگوی مناسب برای ارزیابی یادگیری که در برگیرنده مولفه های اصلی ایجاد سازمان یادگیرنده باشد می تواند راه گشایی برای تسهیل در استفاده هر چه بهتر و بیشتر از یادگیری گردد.

کلیدواژه ها:

سازمان یادگیرنده ، یادگیری ، توسعه ، سازمان ، دانش ، مدل سیستمی