نقش میانجی اعتماد به برند در رابطه بین ارتباطات برند و کیفیت خدمات با وفاداری به برند

در این تحقیق نقش میانجی اعتماد به برند در رابطه بین ارتباطات برند و کیفیت خدمات با وفاداری به برند در بانک سپه استان گلستان مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی-پیمایشی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل مشتریان بانک سپه استان گلستان که تعداد آنها نامعین می باشد. حجم نمونه برای جامعه بزرگ با توجه به فرمول کوکران تعداد ۳۸۴ نفر برآورد گردید. جهت انتخاب نمونه مناسب از روش غیراحتمالی در دسترس استفاده شد. روش جمع آوری داده ها نیز میدانی و کتابخانه ای و ابزار آن پرسشنامه می باشد. روایی محتوایی پرسشنامه ها توسط اساتید و روایی سازه در لیزرل مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه ها با استفاده از روش آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت. بطوریکه آلفای کرونباخ برای متغیرها بالاتر از مقدار ۰.۷ است بنابراین پایایی مورد تایید قرار گرفته است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها بر حسب فرضیه های این پژوهش، از روش مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار لیزرل استفاده شده است. نتایج مدل ساختاری نشان داد بین ارتباطات برند و اعتماد به برند رابطه معنی داری وجود دارد. بین کیفیت خدمات و اعتماد به برند رابطه معنی داری وجود دارد. بین اعتماد به برند و وفاداری به برند رابطه معنی داری وجود دارد. در نهایت بین ارتباطات برند و وفاداری به برند با نقش میانجی اعتماد به برند رابطه معنی داری وجود دارد. بین کیفیت خدمات و وفاداری به برند با نقش میانجی اعتماد به برند رابطه معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

ارتباطات برند ، کیفیت خدمات ، وفاداری به برند ، اعتماد به برند