بررسی رابطه بین جامعه پذیری سازمانی با رفتار شهروندی سازمانی با توجه به نقش میانجی تناسب فرد-محیط در اداره ثبت احوال استان گلستان

در این تحقیق رابطه بین جامعه پذیری سازمانی با رفتار شهروندی سازمانی با توجه به نقش میانجی تناسب فرد-محیط مورد بررسی قرار گرفت. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش تحقیق توصیفی، پیمایشی و از نوع همبستگی می گردد. جامعه آماری این پژوهش، کلیه کارکنان اداره ثبت احوال استان گلستان به تعداد ۱۷۸ نفر می باشد که با توجه به جدول کرجسی و مورگان ۱۲۲ نفر بعنوان نمونه آماری انتخاب گردیدند. جهت انتخاب نمونه مناسب از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای استفاده شده است. روش جمع آوری داده ها نیز میدانی و کتابخانه ای و ابزار آن پرسشنامه های استاندارد می باشد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها بر حسب فرضیه های این پژوهش، از روش آمار توصیفی و آمار استنباطی، که جهت انجام تحلیل عاملی از نرم افزار SPSS و جهت بررسی و تحلیل فرضیات تحقیق از روش معادلات ساختاری از نرم افزار لیزرل استفاده شده است. یافته های تحقیق نشان داد که بین بین جامعه پذیری سازمانی و رفتار شهروندی سازمانی رابطه معنی داری وجود دارد. بین جامعه پذیری سازمانی و تناسب فرد-محیط رابطه معنی داری وجود دارد. بین تناسب فرد-محیط و رفتار شهروندی سازمانی رابطه معنی داری وجود دارد. بین جامعه پذیری سازمانی با رفتار شهروندی سازمانی با توجه به نقش میانجی تناسب فرد-محیط رابطه معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

جامعه پذیری سازمانی ، رفتار شهروندی سازمانی ، تناسب فرد-محیط