معماری بهینه برای شبکه حسگر بیسیم با بیشترین کاهش انرژی

تکنولوژی میکرو-الکترو-مکانیکی (MEMS) توانست طراحی و تولید حسگرهای ریز، ارزان، با بهره وری بهینه انرژی را تولید نماید. با این وجود استفاده گروهی، دسته ای و در ابعاد زیاد از حسگرها ما را با چالش مصرف انرژی مواجه کرده است. یک شبکه حسگر بیسیم (WSN) ممکن است از دها و صدها هزار حسگر برای فعالیت خود استفاده کند. در چنین شرایطی یک معماری نامناسب از شبکه حسگر بیسیم مبتنی بر روش های ارتباطی میان حسگرها، پروتکل های مسیریابی، ساختار ارسال و دریافت داده و مدل فعالیت کلی شبکه می تواند عملکردی غیربهینه با مصرف بالای انرژی را در پی داشته باشد. در این مقاله سعی شده است با ارائه پیشنهاداتی یک معماری بهینه برای WSNs روی یک بستر IoT خاص، با بیشترین کاهش انرژی پیشنهاد شود. با شبیه سازی یک WSN سعی شد تا راههای کاهش انرژی آن مورد تحلیل قرار گیرد. سپس با اعمال تغییراتی در معماری مصرف انرژی شبکه به سطح مناسبی کاهش پیدا کند. هدف ما رسیدن به میزان کمتری از انرژی مورد استفاده در شبکه بوده است بطوریکه عملکرد آن همچنان در مناسب ترین وضعیت ممکن باقی بماند.

کلیدواژه ها:

شبکه حسگر بیسیم (WSN) ، اینترنت اشیاء (IoT) ، کاهش انرژی ، معماری بهینه ، شبیه سازی