ارائه مدل بومی برای ارزش گذاری برند شرکت های فعال در بخش کشاورزی ایران

در سال های اخیر، ارزش گذاری برند به عنوان یکی از راهکارهای راهبردی در افزایش مزیت رقابتی و توان اقتصادی شرکت ها به شدت موردتوجه قرارگرفته است. بااین حال، در صنعت کشاورزی ایران، به دلیل ضعف های ساختاری، نبود سیستم های گزارشگری مالی دقیق و عدم وجود پایگاه داده های رفتاری مشتریان، ارزیابی علمی برند با چالش های متعددی روبه روست. هدف این مقاله، ارائه یک مدل بومی برای ارزش گذاری برند در شرکت های کشاورزی ایران است که با بهره گیری از شاخص های مالی و رفتاری، قابلیت پیاده سازی در شرایط واقعی و بومی را دارا باشد. روش تحقیق از نوع کاربردی و توصیفی–تحلیلی بوده و مبتنی بر تحلیل داده های دو شرکت فعال در صنعت کشاورزی (مطالعه موردی) و چارچوب مفهومی KPMG و مدل درآمدی است. یافته ها نشان می دهد که متغیرهایی همچون سود عملیاتی، ارزش بازار، وفاداری مشتریان و هزینه های برند تاثیر معناداری بر ارزش برند دارند. درنهایت، مدل ترکیبی ارائه شده می تواند به عنوان ابزاری کاربردی برای تصمیم سازی اقتصادی، سرمایه گذاری و سیاست گذاری در حوزه برندینگ بخش کشاورزی مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برند ، ارزش گذاری برند ، کشاورزی ، مدل بومی ، شاخص های مالی ، شاخص های رفتاری ، KPMG ، سود عملیاتی ، وفاداری مشتریان