تاثیر پرایمینگ با اسید جیبرلیک بر برخی صفات مورفولوژیکی گیاهچه بذر سرخارگل درون پتری دیش و تحت تنش شوری

سرخارگل با نام علمی (Echinacea angustifolia) یک گیاه دارویی و چندساله متعلق به خانواده آستراسه بوده که از آمریکای شمالی منشا گرفته است و به طور گسترده در صنعت داروسازی مورد استفاده قرار می گیرد. یکی از مشکلات عمده تولید سرخارگل در مقیاس بزرگ، جوانه زنی ضعیف آن است. از سوی دیگر، در حال حاضر شور شدن خاک یکی از مهم ترین مسائل زیست محیطی و کشاورزی محسوب می شود. استراتژی های مختلفی از جمله پرایمینگ برای شکستن خواب بذر و بهبود تحمل به شوری وجود دارد. بنابراین با توجه به اثر مثبت پیش تیمار بذر بر ویژگی های جوانه زنی، وجود تنش های محیطی مختلف و اهمیت کاربرد گیاه دارویی سرخارگل در طب سنتی، این پژوهش برای تعیین بهترین غلظت پرایمینگ بذر با اسید جیبرلیک بر شاخص های جوانه زنی سرخارگل در شرایط تنش شوری صورت گرفت. نتایج پژوهش فوق نشان داد که استفاده از شوری چهار دسی زیمنس بر متر و جیبرلیک اسید ۱۰۰ میلی گرم بر لیتر می تواند تاثیر مثبتی بر مولفه های جوانه زنی (درصد و سرعت) و طول ریشه چه و ساقه چه سرخارگل داشته باشد. همچنین این نتایج نشان داد که اعمال تنش شوری شدید (هشت و ۱۲ دسی زیمنس بر متر) تاثیر منفی و کاهنده بر تمامی صفات مذکور داشت.

کلیدواژه ها:

سرخارگل ، پرایمینگ ، جیبرلیک اسید ، درصد و سرعت جوانه زنی ، طول ساقه چه و ریشه چه