بررسی دقت و صحت نتایج دستگاه های چگالی سنج قهوه موجود در ایران در قیاس با روش مرجع ISO ۶۶۶۹:۱۹۹۵

چگالی دانه های قهوه یکی از ویژگی های فیزیکوشیمیایی حیاتی است که تاثیر مستقیمی بر کیفیت، فرآوری و بسته بندی قهوه دارد. این ویژگی نه تنها در ارزیابی کیفیت خام و عملکرد فرآوری دانه ها اهمیت دارد، بلکه در تعیین طعم، عصاره گیری و فرآیندهای صنعتی مانند برشته کاری نیز نقش حیاتی ایفا می کند. هدف از این تحقیق، ارزیابی دقت و صحت عملکرد دو دستگاه چگالی سنج دیجیتال رایج در بازار ایران، شامل Wile ۲۰۰ و Difluid Omix Plus، در مقایسه با روش مرجع استاندارد ISO ۶۶۶۹:۱۹۹۵ بوده است. برای انجام این تحقیق، ۲۲ نمونه قهوه سبز از منشاهای مختلف تحت شرایط کنترل شده در آزمایشگاه تهیه و اندازه گیری چگالی آن ها با استفاده از دستگاه ها و روش مرجع انجام شد. نتایج نشان دهنده همبستگی بالای هر دو دستگاه با روش مرجع بود، به طوری که دستگاه Wile ۲۰۰ همبستگی قوی تری با روش مرجع داشت و مقادیر چگالی را کمی کمتر از مقدار واقعی اندازه گیری می کرد. در مقابل، دستگاه Difluid Omix Plus به طور متوسط چگالی را کمی بیشتر از مقدار واقعی تخمین می زد، اما حساسیت بالاتری به تفاوت های موجود در نمونه ها نشان داد. این دستگاه به ویژه در اندازه گیری های دقیق تر و حساس تر به تفاوت های چگالی نمونه های مختلف قهوه عملکرد بهتری داشت. نتیجه گیری نهایی تحقیق نشان می دهد که دستگاه Wile ۲۰۰ دقت بالاتری در همبستگی با روش مرجع و سادگی در استفاده دارد، اما Difluid Omix Plus به دلیل دقت بیشتر در تخمین چگالی واقعی، برای کاربردهایی که نیاز به دقت بالاتر دارند، انتخاب بهتری است. هر دو دستگاه می توانند با استفاده از ضریب اصلاحی به عنوان ابزارهای سریع و کاربردی در فرآیندهای صنعتی و علمی مورد استفاده قرار گیرند. این مطالعه می تواند به عنوان مرجع عملی برای بهبود فرآیندهای صنعتی و کنترل کیفیت در صنعت قهوه ایران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

چگالی قهوه ، ISO ۶۶۶۹:۱۹۹۵ ، چگالی سنج دیجیتال ، ضریب همبستگی ، رگرسیون