بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی مبتنی بر هوش های چندگانه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی مبتنی بر نظریه هوش های چندگانه گاردنر بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. با توجه به این که نظام های آموزشی سنتی بیشتر بر هوش زبانی و ریاضی-منطقی تاکید داشته اند، سایر توانایی ها و استعدادهای دانش آموزان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. نظریه هوش های چندگانه با معرفی ابعاد متنوعی از هوش مانند موسیقایی، بدنی-جنبشی، میان فردی، درون فردی، فضایی و طبیعی، زمینه ای نو برای طراحی و اجرای برنامه های درسی فراهم می آورد. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود و روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل اجرا گردید. نتایج نشان داد که اجرای برنامه ریزی درسی مبتنی بر هوش های چندگانه تاثیر مثبت و معناداری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان داشته و علاوه بر ارتقای نمرات درسی، موجب افزایش انگیزش، اعتمادبه نفس و مشارکت فعال آنان در فرآیند یادگیری شده است.

کلیدواژه ها:

معلمان.برنامه ریزی.هوش.مدارس