نقش برنامه های آموزشی نوآورانه در پرورش مهارت های یادگیری و رشد اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

آموزش ابتدایی به عنوان نخستین مرحله رسمی یادگیری، نقشی اساسی در شکل گیری بنیان های فکری، مهارتی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی به سوی روش های نوین و خلاقانه ای جلب شده است که می توانند به جای تاکید صرف بر انتقال دانش، به پرورش توانایی های شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان کمک کنند. در این راستا، بهره گیری از روش های فعال، مشارکتی و نوآورانه آموزشی، فرصت هایی فراهم می آورد تا کودکان ضمن یادگیری مفاهیم درسی، مهارت هایی همچون تفکر انتقادی، حل مسئله، همکاری گروهی و خودبیانگری را تجربه کنند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر برنامه های آموزشی نوآورانه بر یادگیری و رشد اجتماعی دانش آموزان ابتدایی است. یافته ها نشان داد که به کارگیری این برنامه ها نه تنها انگیزه و علاقه به یادگیری را افزایش می دهد، بلکه باعث تقویت مهارت های ارتباطی، کاهش اضطراب کلاسی و ارتقای توانایی های فردی و اجتماعی می شود. این نتایج بر اهمیت تغییر رویکرد مدارس ابتدایی از روش های سنتی به روش های نوین تاکید داشته و لزوم بازطراحی محتوای آموزشی و برنامه های تربیتی در این مقطع را یادآور می شود.واژگان کلیدی: آموزش نوآورانه، دانش آموزان ابتدایی، یادگیری فعال، رشد اجتماعی