کاربرد روش های آموزش پروژه محور در بهبود درک مفاهیم شیمی آلی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش های آموزش پروژه محور بر بهبود درک مفاهیم شیمی آلی در دانش آموزان دبیرستانی انجام شد. دانش آموزان گروه آزمون در طول دوره آموزش، با استفاده از پروژه های عملی کوچک و مرتبط در حوزه شیمی آلی، مفاهیم را فرا گرفتند. این پروژه ها شامل فعالیت هایی نظیر سنتز ساده ترکیبات آلی کاربردی (مانند استرها با بوی مطبوع)، شناسایی گروه های عاملی مختلف در مولکول های آلی از طریق واکنش های کیفی، و طراحی مسیرهای سنتزی برای رسیدن به ترکیبات آلی هدف (با در نظر گرفتن اصول شیمی آلی). در مقابل، گروه کنترل به روش معمول و سنتی آموزش دیدند که شامل سخنرانی توسط معلم، ارائه جزوه و حل تمرین های استاندارد کتاب درسی بود. ابزار اصلی سنجش و گردآوری داده ها در این پژوهش، شامل دو بخش بود: اول، آزمون استاندارد مفاهیم شیمی آلی که از آزمون های معتبر و تایید شده توسط سازمان سنجش آموزش کشور اقتباس شده بود و برای سنجش سطح دانش و درک مفاهیم پیچیده شیمی آلی طراحی شده بود؛ و دوم، پرسشنامه نگرش به درس شیمی که برای ارزیابی میزان علاقه، انگیزه، و دیدگاه دانش آموزان نسبت به درس شیمی، به خصوص بخش شیمی آلی، طراحی شده بود. داده های جمع آوری شده از طریق پیش آزمون و پس آزمون هر دو گروه، با استفاده از آزمون t مستقل (Independent samples t-test) برای مقایسه میانگین نمرات دو گروه در پس آزمون و آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) برای کنترل اثرات پیش آزمون و سنجش تاثیر واقعی متغیر مداخله گر (روش آموزشی) تحلیل شدند. نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از روش آموزش پروژه محور به طور معناداری منجر به افزایش قابل توجهی در نمرات درک مفاهیم شیمی آلی در گروه آزمون در مقایسه با گروه کنترل شد. علاوه بر این، تحلیل داده های پرسشنامه نگرش نیز حاکی از بهبود چشمگیر در نگرش دانش آموزان گروه آزمون نسبت به درس شیمی آلی بود، که این خود نشان دهنده افزایش انگیزه و علاقه آن ها به این حوزه علمی است.