بررسی رابطه بین وضعیت ظاهری و امکانات(تجهیزات) خدمات شهری و تمایل شهروندان به پرداخت عوارض عمران و نوسازی شهری

عوارض نوسازی و عمران شهری یکی از پایدارترین منابع درآمدی سالم شهرداری ها، محسوب شده که به موجب قانون نوسازی و عمران شهری (۱۳۴۷) از شهروندان دریافت می گردد. ولی بخش مهم و قابل توجهی از عوارض نوسازی و عمران شهری توسط شهروندان پرداخت نمی شود و شهروندان به دلایل گوناگون تمایلی برای پرداخت این گونه عوارض و وجوه قانونی ندارند. پایین بودن کیفیت خدمات شهری از دید شهروندان می تواند یکی از دلایل این عدم رغبت باشد. هدف اصلی این پژوهش، مطالعه رابطه بین کیفیت خدمات شهری و تمایل شهروندان به پرداخت عوارض نوسازی و عمران شهری می باشد. جهت گردآوری داده ها در خصوص کیفیت خدمات شهری از پرسشنامه سروکوال و برای سنجش تمایل شهروندان از پرسشنامه محقق ساخته استفاده گردید. جامعه آماری این تحقیق شهروندانی بوده اند، که حداقل دارای مالکیت یک واحد مسکونی یا تجاری یا قطعه زمین با کاربری مسکونی، در محدوده شهر بوده و حداقل یک بار به شهرداری مراجعه نموده باشند. یافته ها نشان می دهد که رابطه بین متغیروضعیت ظاهری و امکانات (تجهیزات) خدمات شهری با متغیر تمایل شهروندان به پرداخت عوارض نوسازی و عمران شهری با ضرایب همبستگی پیرسون ۱۵/۰ تائید گردیده است.

کلیدواژه ها:

عوارض نوسازی و عمران شهری ، کیفیت خدمات شهری ، تمایل به پرداخت ، مدل سروکوال ، مدیریت شهری