اثر مداخلات کوتاه مدت روان شناسی بر کاهش ترس از ابراز وجود کلاسی

هدف: این مقاله تحلیلی-مروری با هدف سنتز شواهد تجربی موجود در مورد اثربخشی مداخلات روان شناسی کوتاه مدت بر کاهش پدیده ترس از ابراز وجود کلاسی (Classroom Self-Expression Anxiety) در محیط های آموزشی تدوین شده است. روش: با استفاده از رویکرد تحلیل مروری و سنتز موضوعی، منابع علمی داخلی و بین المللی با تمرکز بر مداخلاتی نظیر درمان شناختی-رفتاری فشرده (Brief-CBT)، آموزش های ذهن آگاهی و بازسازی شناختی، مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: یافته های تحلیل نشان داد که ترس از ابراز وجود، یک مانع جدی برای مشارکت فعال، دریافت بازخورد سازنده و رشد تحصیلی است. مداخلات کوتاه مدت (معمولا ۱ تا ۶ جلسه)، به دلیل ساختار هدفمند و تمرکز بر اصلاح الگوهای فکری مخرب و اجتناب رفتاری، در کاهش علائم جسمانی و شناختی این ترس بسیار موثر عمل کرده اند. اثربخشی این مداخلات، از طریق تقویت مهارت های فراشناختی و افزایش پذیرش در موقعیت های استرس زای ارتباطی، تایید گردید (هاشمی و بنیادی، ۱۴۰۳). نتیجه گیری: مداخلات روان شناسی کوتاه مدت یک راهکار عملیاتی و اقتصادی برای نهادهای آموزشی محسوب می شوند تا در حداقل زمان ممکن، محیط یادگیری مشارکتی و پرورشی را تقویت نموده و مانع انزوای علمی دانش آموزان و دانشجویان شوند.

کلیدواژه ها:

ترس از ابراز وجود کلاسی ، اضطراب ارتباطی ، مداخلات کوتاه مدت ، اثربخشی ، مشارکت کلاسی ، درمان شناختی-رفتاری (CBT).