ارزیابی اثر یادگیری ترکیبی و خودکارآمدی بر پیشرفت تحصیلی

هدف این تحقیق بررسی اثر یادگیری ترکیبی و خودکارآمدی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و تحلیل ارتباط میان این دو متغیر با عوامل اجتماعی و آموزشی بود. روش تحقیق به صورت مروری انجام شد؛ منابع فارسی معتبر از سال های ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۲ بر اساس معیارهای مشخص انتخاب و محتوای آن ها استخراج، تجزیه و تحلیل و تلفیق گردید تا تصویر جامعی از وضعیت موجود ارائه شود. یافته ها نشان داد که بهره گیری از یادگیری ترکیبی، به ویژه در محیط هایی با زیرساخت فناورانه و حمایت اجتماعی مناسب، باعث افزایش تعامل، مشارکت فعال و درک عمیق تر مطالب شده است. همچنین، سطح بالای خودکارآمدی دانش آموزان با بهبود سازمان دهی یادگیری، مدیریت زمان و افزایش انگیزه درونی همراه بود. تحلیل ها نشان داد که ترکیب همزمان یادگیری ترکیبی و خودکارآمدی موجب اثرات هم افزا و ارتقای قابل توجه پیشرفت تحصیلی می شود، به شرط آن که محیط آموزشی حمایت گر و تعاملات مثبت میان اعضای جامعه مدرسه برقرار باشد. نتیجه گیری اصلی این است که بهبود پیشرفت تحصیلی نیازمند رویکرد جامع شامل آموزش مهارت های خودتنظیمی، فراهم سازی امکانات فناوری و تقویت حمایت اجتماعی است تا یادگیری ترکیبی بیشترین کارایی خود را نشان دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، خودکارآمدی ، پیشرفت تحصیلی ، حمایت اجتماعی