تحلیل کیفی نقش سرمایه اجتماعی در بهبود همکاری بین کارکنان شهرداری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سرمایه اجتماعی در بهبود همکاری بین کارکنان شهرداری انجام شده است. سرمایه اجتماعی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر تعاملات بین فردی در محیط های سازمانی شناخته می شود و می تواند بستر لازم برای شکل گیری اعتماد، همدلی، مشارکت و هم افزایی را فراهم آورد. در نهادهایی مانند شهرداری که همکاری و تعامل بین واحدها و افراد نقش مهمی در ارائه خدمات شهری دارد، فهم دقیق تری از مولفه های سرمایه اجتماعی و تاثیر آن ها بر کیفیت همکاری ها ضروری است. روش تحقیق در این مطالعه کیفی بوده و داده ها از طریق انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از کارکنان شهرداری گردآوری شده است. مشارکت کنندگان به صورت هدفمند و با در نظر گرفتن سوابق شغلی و تجربیات مرتبط با موضوع انتخاب شدند. داده های به دست آمده با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفت و کدگذاری، دسته بندی و تحلیل شد. هدف از این تحلیل، شناسایی مضامین اصلی و زیرمضامین مرتبط با نقش سرمایه اجتماعی در بهبود همکاری بود. یافته ها نشان داد که اعتماد متقابل یکی از مهم ترین مولفه های سرمایه اجتماعی است که بر روابط کاری کارکنان تاثیر بسزایی دارد. اعتماد به توانمندی ها و صداقت همکاران باعث می شود فضای کاری به محیطی امن، مشارکتی و بدون ترس از قضاوت تبدیل شود. این اعتماد، عامل موثری در کاهش تعارضات، افزایش هماهنگی و تسهیل در اجرای وظایف گروهی محسوب می شود. همچنین، شبکه های اجتماعی داخلی که شامل ارتباطات غیررسمی، روابط دوستانه و تعاملات اجتماعی خارج از ساختار رسمی سازمان هستند، نقش مهمی در ایجاد حس تعلق، همدلی و حمایت متقابل بین کارکنان ایفا می کنند. از دیگر یافته های کلیدی، اهمیت اشتراک دانش و تجربه در میان کارکنان بود. تبادل اطلاعات، انتقال تجارب شغلی و ارائه راهکارهای عملی در بستر روابط انسانی، منجر به افزایش کارآمدی و بهبود فرآیندهای سازمانی شده است. همچنین، نقش رهبری حمایتی در شکل گیری سرمایه اجتماعی و تسهیل همکاری بسیار چشمگیر بوده است. مدیرانی که فضای امن، تعامل گرا و مشارکتی فراهم کرده اند، نقش بسزایی در افزایش انگیزه کارکنان برای همکاری و مشارکت ایفا کرده اند.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، همکاری سازمانی ، اعتماد متقابل ، شبکه های غیررسمی ، رهبری حمایتی.