بررسی رابطه بین رفتارهای خودمراقبتی و بهزیستی روانشناختی در بین بیماران کرونایی شهرستان گرمی

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین رفتارهای خودمراقبتی و بهزیستی روانشناختی در طول کووید ۱۹ با روش توصیفی از نوع همبستگی در سال ۱۴۰۱ انجام گرفته است. جامعه آماری در پژوهش حاضر کلیه بیماران پاندمیک کرونا در شهر گرمی در شش ماهه دوم سال ۱۴۰۱بودند. و از بین آنها ۲۰۰ نفر (۱۰۰ نفر زن و ۱۰۰ نفر مرد) با روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه های استاندارد مراقبت از خود و بهزیستی روانشناختی کارول ریف بود. داده ها با نرم افزار spss در دو سطح توصیفی(جداول و نمودار های دموگرافیکی) و استنباطی(آزمون همبستگی) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، نتایج به دست آمده نشان داد که: بین رفتارهای خود مراقبتی با بهزیستی روانشناختی (پذیرش خود، رابطه مثبت با دیگران، خودمختاری، زندگی هدفمند، رشد شخصی و تسلط بر محیط) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. نتیجه گیری: با توجه به رابطه مثبت و معنادار رفتارهای خود مراقبتی با بهزیستی روانشناختی می توان جهت بهبود بهزیستی روانشناختی بیماران کرونایی رفتارهای خودمراقبتی را در بین آنان رواج داد.

کلیدواژه ها:

رفتارهای خودمراقبتی ، بهزیستی روانشناختی ، کووید ۱۹.