چگونه توانستم رفتار های پرخاشگرانه دانش آموز کلاس ششم را کاهش داده و تعامل مثبت در کلاس ایجاد کنم ؟

رفتارهای پرخاشگرانه در محیط آموزشی، یکی از چالش های جدی در مسیر یادگیری و رشد اجتماعی دانش آموزان به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموز پایه ششم ابتدایی به نام مبین غنطاف زاده و ایجاد تعامل مثبت در فضای کلاس انجام شده است. مبین، دانش آموزی با سطح مالی مناسب اما دارای روحیه ای عصبی، زودرنج و پرخاشگر بود که در بیشتر مواقع با هم کلاسی های خود درگیر می شد و نظم کلاس را بر هم می زد. با توجه به مشاهده های مستقیم و مصاحبه با مادر دانش آموز، مشخص شد که بخش عمده ای از رفتارهای او ریشه در شرایط خانوادگی و شیوه های فرزندپروری دارد؛ از جمله سخت گیری های پدر، نبود گفت وگوی موثر در خانه و سبک ارتباطی تند مادر. بنده با استفاده از روش اقدام پژوهی، ابتدا به گردآوری اطلاعات از منابع مختلف (مشاهده، مصاحبه، بررسی پرونده دانش آموز، گفت وگو با همکلاسی ها) پرداختم و سپس راهکارهایی چون گفت وگوی انفرادی، تقویت مثبت، همکاری با خانواده، آموزش مهارت های ارتباطی، استفاده از مسئولیت پذیری در کلاس و تقویت عزت نفس را به کار گرفتم.نتایج نشان داد که پس از اجرای برنامه ها، میزان پرخاشگری دانش آموز به طور محسوس کاهش یافت، تعامل او با دیگران بهبود پیدا کرد و کلاس از فضای تنش آمیز به محیطی امن و آموزنده برای همه دانش آموزان تبدیل شد. این تجربه نشان داد که با رویکردی علمی، همدلانه و مستمر می توان زمینه رشد رفتاری و اجتماعی دانش آموزان را فراهم ساخت.

کلیدواژه ها:

رفتار پرخاشگرانه ، تعامل مثبت ، خانواده ، کاهش تنش ، نظم کلاس ، اصلاح رفتار ، عزت نفس