زن و نگاه زنانه در ادبیات معاصر

نگاه زنانه در ادبیات معاصر ایران، نقش مهمی در شکل دهی روایت، توسعه شخصیت و بازنمایی تجربه های فردی و اجتماعی زنان دارد. این پژوهش با هدف بررسی ویژگی های نگاه زنانه و تاثیر آن بر روایت و شخصیت پردازی در آثار داستانی معاصر انجام شد. روش تحقیق کیفی و توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای و تحلیل محتوای آثار نویسندگان زن و مرد جمع آوری شد. تحلیل تطبیقی آثار نشان داد که نویسندگان زن با بهره گیری از تکنیک های نوین روایی مانند جریان ذهنی، فلش بک، روایت متناوب و زبان تصویری، تجربه های درونی، دغدغه ها و هویت زنان را به تصویر کشیده اند. همچنین استفاده از نمادها و استعاره ها، امکان انتقال مفاهیم اجتماعی و فرهنگی مرتبط با زنان را فراهم می کند. یافته ها نشان می دهد که نگاه زنانه در آثار مردان نیز حضور دارد اما بیشتر بر ابعاد اجتماعی و فرهنگی متمرکز است، در حالی که نویسندگان زن تجربه های روان شناختی و فردی زنان را برجسته می کنند. نتایج پژوهش اهمیت نگاه زنانه در غنای ادبی، بازنمایی واقعیت های اجتماعی و فردی و آگاهی بخشی فرهنگی را تایید می کند. بنابراین، بررسی و تحلیل نگاه زنانه در ادبیات معاصر، ابزار مهمی برای فهم بهتر ادبیات و تحولات فرهنگی جامعه ایران است.واژگان کلیدی: نگاه زنانه، ادبیات معاصر، روایت، شخصیت پردازی، تجربه های اجتماعی و فردی، نماد و استعاره.