تحلیل رابطه دیجیتالی سازی با بهره وری عملیات حمل و نقل دریایی ایران (مطالعه موردی بندر چابهار)

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان دیجیتالی سازی و بهره وری عملیات بندری در بندر چابهار بود. در این راستا، با مرور مبانی نظری و مطالعات پیشین، تعداد ۳۶ عامل در قالب دو دسته کلی شامل مولفه های دیجیتالی سازی و شاخص های بهره وری بندری شناسایی و در پرسشنامه ای محقق ساخته تنظیم شد. جامعه آماری پژوهش را خبرگان و مدیران فعال در حوزه مدیریت بندر چابهار تشکیل دادند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. برای بررسی پایایی ابزار پژوهش از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد (۰.۷۷) و روایی آن از طریق تحلیل عاملی تاییدی مورد تایید قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که بین میزان دیجیتالی سازی و سطح بهره وری عملیات بندری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (ضریب همبستگی پیرسون: ۰.۷۸، سطح معناداری کمتر از ۰.۰۱). این یافته بیانگر آن است که ارتقاء سطح دیجیتالی سازی، نقش موثری در بهبود عملکرد، کاهش هزینه ها و افزایش کارایی در عملیات بندری دارد. بر اساس این نتایج، پیشنهاد می شود توسعه فناوری های هوشمند، سامانه های الکترونیکی، تحلیل داده ها، و ابزارهای تصمیم یار در بنادر به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی برای افزایش بهره وری مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

دیجیتالی سازی ، بهره وری ، عملیات بندری ، فناوری های هوشمند ، بندر چابهار