کاربرد بازی محوری در آموزش و نقش آن در افزایش مشارکت دانش آموزان

این پژوهش به بررسی مفهوم و کاربرد رویکرد بازی محور (Gamification) در آموزش و نقش حیاتی آن در افزایش مشارکت فعال دانش آموزان می پردازد. با بهره گیری از مبانی نظری روان شناسی آموزشی، به ویژه نظریه های شناختی-اجتماعی و نظریه جریان (Flow Theory)، اثرات مثبت این رویکرد بر انگیزه درونی، تعامل اجتماعی، حل مسئله و کیفیت نهایی یادگیری مورد تحلیل دقیق قرار گرفته است. نتایج مطالعه میدانی نشان می دهد که به کارگیری سیستماتیک عناصر بازی (مانند امتیازدهی، نشان ها، رقابت های تیمی و پیشرفت مرحله ای) می تواند محیط های یادگیری سنتی را به فضاهایی پویا و جذاب تبدیل کند که در آن دانش آموزان به طور فعال و داوطلبانه درگیر فرآیند کسب دانش می شوند. این رویکرد نه تنها اضطراب عملکرد را کاهش می دهد بلکه حس مالکیت و مسئولیت پذیری نسبت به یادگیری را در میان فراگیران تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

بازی محوری (Gamification) ، آموزش فعال ، انگیزش مشارکتی ، یادگیری تعاملی ، طراحی آموزشی ، مشارکت دانش آموز ، روان شناسی یادگیری