بررسی تاثیر سبکهای مدیریتی بر مسئولیتپذیری و اجتماعیشدن دانشآموزان با نقش میانجی حمایتی خانواده در مدارس روستایی شهرستان بردسکن

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبکهای مدیریتی بر مسئولیت پذیری و اجتماعی شدن دانش آموزان با نقش میانجی حمایتی خانواده در مدارس روستایی شهرستان بردسکن انجام شد شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی و از نوع تحقیقات پیمایشی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه مدارس روستایی شهرستان بردسکن با حجم ۴۵۰ نفر بود که از میان آنها ۲۰۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل چهار پرسشنامه استاندارد سبک های مدیریتی (اشمیت، ۱۹۹۸)، مسئولیت پذیری گلن و نلسون (۱۹۹۸)، محقق ساخته اجتماعی شدن و حمایت اجتماعی خانواده(دانست و همکاران، ۱۹۸۸) بود. روایی و پایایی پرسشنامه ها با تایید متخصصان و محاسبه آلفای کرونباخ (بالای ۰٫۷۰) تایید شد. نتایج نشان داد که سبک های مدیریتی تاثیر معنی داری بر حمایت خانواده، مسئولیت پذیری و اجتماعی شدن دانش آموزان دارد. همچنین، حمایت خانواده به عنوان متغیر میانجی، رابطه بین سبک های مدیریتی و مسئولیت پذیری و اجتماعی شدن را تقویت می کند. این یافته ها نشان می دهند که استفاده از سبک های مدیریتی دموکراتیک و حمایتی، همراه با تقویت حمایت خانواده، می تواند به پرورش مسئولیت پذیری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان منجر شود. پیشنهاد می شود مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی به تقویت تعامل بین مدرسه و خانواده توجه ویژه ای داشته باشند و از سبک های مدیریتی موثر در این زمینه استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

سبکهای مدیریتی ، مسئولیت پذیری ، اجتماعی شدن ، حمایت خانواده