بازتعریف پایداری در معماری دیجیتال: از مدل های BIM تا اکولوژی محاسباتی در طراحی مولد (Generative Design)

تحولات فناوری دیجیتال در معماری، امکان بازتعریف مفهوم پایداری را فراهم کرده است. در دهه های اخیر، ابزارهای مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM) و طراحی مولد (Generative Design) به معماران امکان داده اند تا فراتر از الزامات سنتی انرژی و مصالح، پایداری را به صورت سیستمیک و اکولوژیک در فرآیند طراحی اعمال کنند. این مقاله با رویکرد تحلیلی، نحوه ی ادغام داده های محیطی، شبیه سازی های انرژی و الگوریتم های محاسباتی در طراحی مولد را بررسی می کند و نشان می دهد که چگونه معماری دیجیتال می تواند به فرایندهای خلق ساختمان های پایدار با کارایی محیطی و زیست محیطی بالا منجر شود.

کلیدواژه ها:

پایداری ، معماری دیجیتال ، BIM ، طراحی مولد ، اکولوژی محاسباتی ، شبیه سازی انرژی ، طراحی پارامتریک