ارزیابی سلامت روان دانش آموزان با ابزارهای کوتاه مدت در محیط مدرسه و نقش مدرسه در بهبود تاب آوری

پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت سلامت روان دانش آموزان، نقش ابزارهای کوتاه مدت در ارزیابی روانی و اهمیت مدرسه در تقویت تاب آوری انجام شده است. این مطالعه از نوع پژوهش مروری است و یافته های آن بر اساس تحلیل سیستماتیک مطالعات فارسی و خارجی منتشر شده از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ و ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ گردآوری شده است.نتایج پژوهش نشان می دهد که سلامت روان دانش آموزان رابطه مستقیم با عملکرد تحصیلی، مهارت های اجتماعی و کیفیت زندگی آنان دارد و اختلالات روانی نظیر اضطراب و افسردگی می تواند اثرات منفی قابل توجهی بر تحصیل و تعاملات اجتماعی داشته باشد. ابزارهای کوتاه مدت روان سنجی، با قابلیت اجرای سریع و کم هزینه، امکان شناسایی زودهنگام مشکلات روانی را فراهم می کنند، اما تفسیر نتایج آن ها نیازمند حضور یا راهنمایی متخصصان روان شناس است.تاب آوری به عنوان توانایی مقابله با فشارها و بازگشت به وضعیت طبیعی پس از بحران، نقش مهمی در کاهش اثرات منفی مشکلات روانی دارد و مدارس با ایجاد محیط حمایتی و ارائه برنامه های آموزشی منسجم می توانند این مهارت را در دانش آموزان تقویت کنند. پژوهش نشان می دهد که ترکیب ارزیابی سلامت روان با ابزارهای کوتاه مدت و برنامه های تقویت تاب آوری، رویکردی جامع و موثر برای ارتقای سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است.در نهایت، این مطالعه بر ضرورت طراحی برنامه های نظام مند مدرسه ای، آموزش مهارت های مقابله ای و همکاری بین معلمان، والدین و روان شناسان تاکید دارد تا محیطی فراهم شود که دانش آموزان بتوانند با مهارت و اعتمادبه نفس با چالش های تحصیلی و روانی مواجه شوند.

کلیدواژه ها:

سلامت روان دانش آموزان ، ابزارهای کوتاه مدت ارزیابی روانی ، تاب آوری ، مدرسه