بررسی تطبیقی فلسفه نفس در اندیشه های فارابی، ابن سینا و صدرالمتالهین

فلسفه دارای معانی متعدد می باشد، تا آنجا که می توان به تعداد فیلسوفان از فلسفه تعریف ارائه کرد، به طورکلی فلسفه یعنی کاوش عقل و عقلانیت اندیشیدن به عبارت دیگه فلسفه تحلیل عقلی پدیده هاست. شناخت حقیقت نفس از جمله مباحثی است که از دیرباز در اندیشه فلاسفه و حکما جایگاه خاصی را به خود اختصاص داده است. نفس نیز یکی از مفاهیم اساسی می باشد. نقش نفس تاثیر بر رشد و تعالی انسان را در پی خواهد داشت. نفس با تعلق به بدن و به کارگیری آن خود را تا حدی به کمال می رساند ولی آنچه مسلم است همراهی نفس با بدن مادی همیشگی نیست و ماده همیشه در تغییر و تبدیل است و به همین جهت از نفس که مجرد است جدا خواهد شد و نفس مسیر جدیدی را در پیش خواهد گرفت لذا مرگ به معنای نابودی نیست بلکه قطع علاقه نفس از بدن است و این نفس است که برای همیشه باقی خواهد ماند و جاودانه می شود. فارابی نفوس برخی از انسانها را فانی می داند اما ابن سینا و صدرا نفوس تمام انسان ها را باقی می دانند صدرا نیز نفس کلی را قبول ندارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی دستیابی به اندیشه های فارابی، ابن سینا و صدرالمتالهین در بحث نفس و بررسی بیشتر هریک در این مسئله است. پژوهش مورد نظریه تحقیق علمی و مطالعه تطبیقی است، روش پژوهش منطبق بر روش توصیفی- تحلیلی و بهصورت مطالعهی اسنادی و کتابخانهای است. این فیلسوفان و عرفان دیدگاه های مختلفی در مورد خود ارائه می دهند همگی اهمیت نفس را در درک خود و جایگاه خود در جهان تشخیص دادند. این پژوهش نقش اساسی نفس در درک جایگاه انسان در جهان را تایید می کند.

کلیدواژه ها:

فلسفه ، نفس ، فارابی ، ابن سینا ، صدرالمتالهین