چالش های آموزشی در مناطق حاشیه ای سراوان، تحلیل موانع زیرساختی، فرهنگی و مدیریتی در روستاهای دورافتاده

پژوهش حاضر با هدف تحلیل چالش های آموزشی در مناطق حاشیه ای و روستاهای دورافتاده شهرستان سراوان و بررسی موانع زیرساختی، فرهنگی و مدیریتی انجام پذیرفته است. این تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و برای گردآوری داده ها از روش های کتابخانه ای و میدانی (مشاهده و مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان، مدیران، دانش آموزان و اولیای آن ها) استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد که موانع زیرساختی شامل کمبود شدید فضاهای آموزشی استاندارد، فرسودگی مدارس موجود، نبود تجهیزات کمک آموزشی مدرن، مشکلات مربوط به حمل و نقل و دسترسی به مدارس و همچنین ضعف در پوشش اینترنت و فناوری های نوین آموزشی، به طور جدی کیفیت آموزش را تحت تاثیر قرار داده است. در بعد فرهنگی، عواملی نظیر فقر اقتصادی گسترده خانواده ها که منجر به ترک تحصیل دانش آموزان (به ویژه دختران) و روی آوردن آن ها به بازار کار می شود، ازدواج زودهنگام دختران، پایین بودن سطح سواد والدین و عدم مشارکت کافی آن ها در امور تحصیلی فرزندان و همچنین برخی باورهای سنتی مبنی بر کم اهمیت بودن تحصیل، به عنوان موانع جدی شناسایی شدند. از منظر مدیریتی، چالش هایی همچون کمبود نیروی انسانی متخصص و ماندگار، عدم توزیع عادلانه معلمان مجرب در مناطق دورافتاده، ضعف در نظارت و ارزشیابی مستمر از عملکرد مدارس، نبود برنامه های آموزشی متناسب با نیازها و اقتضائات فرهنگی و بومی منطقه و همچنین عدم تخصیص منابع مالی کافی و متناسب با عمق محرومیت، فرایند تعلیم و تربیت را با مشکلات عدیده ای مواجه ساخته است. نتایج این تحقیق بر ضرورت اتخاذ رویکردی جامع و چندبعدی برای رفع این موانع، شامل سرمایه گذاری هدفمند در توسعه زیرساخت ها، اجرای برنامه های فرهنگی برای افزایش آگاهی و تغییر نگرش ها و همچنین بازنگری در سیاست های مدیریتی و تخصیص منابع تاکید دارد تا بتوان گامی موثر در جهت تحقق عدالت آموزشی در این مناطق برداشت.

کلیدواژه ها:

آموزش ، مناطق محروم ، سراوان ، موانع زیرساختی ، چالش های فرهنگی