کاربرد سنجش از دور‎ (RS) ‎و سیستم اطلاعات جغرافیایی‎ (GIS) ‎در مدلسازی هیدرولیک جریان و مدیریت منابع آب کشاورزی با رویکرد هیدروانفورماتیک

این پژوهش با هدف توسعه یک چارچوب یکپارچه هیدروانفورماتیک برای بهبود دقت مدلسازی هیدرولیک جریان و مدیریت منابع آب، به بررسی تلفیق فناوری های سنجش از دور (RS) و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) پرداخته است. با تمرکز بر حوضه آبریز کرخه، روش شناسی پژوهش شامل پنج مرحله اصلی است: گردآوری داده های ماهواره ای (مانند Sentinel-۲‎ و ALOS PALSAR DEM)، استخراج خودکار پارامترهای هیدرولیکی با پردازش تصاویر، توسعه مدل تلفیقی در HEC-RAS، تحلیل عدم قطعیت با روش مونت کارلو، و ارزیابی عملکرد با شاخص های NSE، R²‎ و RMSE. مطالعه حاضر نشان می دهد که ادغام این فناوری ها می تواند تحولی اساسی در بهبود کیفیت و کارایی مدل های هیدرولیکی ایجاد کند.‎ ‎یافته های تحقیق حاکی از آن است که استفاده از داده های ماهواره ای در کنار تحلیل های مکانی، امکان دستیابی به بینش های عمیق تری از رفتار سیستم های آبی را فراهم می آورد. این رویکرد یکپارچه نه تنها دقت پیش بینی ها را افزایش می دهد، بلکه قابلیت اطمینان نتایج مدل سازی را نیز به میزان قابل توجهی بهبود می بخشد.‎ ‎مزیت اصلی این روش در توانایی آن برای پوشش دادن مناطق وسیع و دسترسی به داده های به روز و پیوسته نهفته است. از دیگر نقاط قوت این پژوهش می توان به قابلیت تطبیق پذیری بالای روش پیشنهادی اشاره کرد. این مطالعه به وضوح نشان می دهد که رویکرد هیدروانفورماتیک می تواند شکاف بین داده های مشاهداتی و نیازهای مدل سازی را پر کند. استفاده از این فناوری ها نه تنها کیفیت خروجی های مدل را بهبود می بخشد، بلکه فرآیند تصمیم گیری در مدیریت منابع آب را نیز تسهیل می نماید‎.‎

کلیدواژه ها:

سنجش از دور ‎(RS)‎ ، سیستم اطلاعات جغرافیایی ‎(GIS)‎ ، مدلسازی هیدرولیک ، هیدروانفورماتیک ، مدیریت منابع آب‎.‎