پیش بینی مسیرهای تخلیه اضطراب بر اساس مکانیسمهای دفاعی و با میانجی گری هوش هیجانی در دانشجویان علوم پزشکی

هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی پیش بینی مسیرهای تخلیه اضطراب بر اساس مکانیسم های دفاعی و با میانجی گری هوش هیجانی در دانشجویان علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران بود. روش جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشجویان علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی به تعداد ۱۵۰ نفر بود که با استفاده از روش نمونه گیری غیر تصادفی در دسترس به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند جهت جمع آوری اطلاعات از سه پرسشنامه مسیرهای تخلیه اضطراب فرهادی و قربانی (۱۳۹۰)، سبکهایهای دفاعی اندروز (۱۹۹۳) و هوش هیجانی برادر بری و گریوز (۲۰۰۴) با اعتبار و روایی مناسب مورد استفاده قرار گرفت پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود برای تجزیه و تحلیل داده ها در سطح توصیفی از شاخص میانگین انحراف استاندارد و در سطح استنباطی روابط همبستگی بین متغیرهای پژوهش برقراری یا عدم برقراری مفروضه های مدل یابی معادلات ساختاری نیز مورد بررسی قرار گرفته است. چگونگی برازش مدل اندازه گیری ،پژوهش به وسیله تحلیل عاملی تاییدی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد که ضرایب مسیر کل مکانیزم دفاعی روان آزرده در سطح ۰۵/۰و مکانیزم دفاعی رشد نایافته در سطح ۰۱/۰ با مسیرهای تخلیه اضطراب مثبت و معنادار .است. همچنین ضریب مسیر بین هوش هیجانی و مسیرهای تخلیه اضطراب منفی و در سطح ۰۵/۰معنادار بود. همچنین از یک سو ضریب مسیر غیر مستقیم بین مکانیزم دفاعی روان آزرده و مسیرهای تخلیه اضطراب مثبت و در سطح ۰۵/۰معنادار است و از سوی دیگر ضریب مسیر غیر مستقیم بین مکانیزم دفاعی رشد یافته و مسیرهای تخلیه اضطراب منفی و در سطح ۰۵/۰معنادار است.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، مکانیسم دفاعی ، هوش هیجانی