بررسی و مقایسه سوختهای نوین در صنعت کشتیرانی با تاکید بر کاهش آلودگی در لنگرگاهها

صنعت کشتیرانی با حمل بیش از ۹۰ کالاهای جهان سهم قابل توجهی در انتشار گازهای گلخانه ای و آلودگی هوا دارد. استفاده از سوختهای فسیلی مانند مازوت و گازوئیل سنگین در بنادر، به ویژه در حالت لنگرگیری، منجر به آلودگی شدید هوا و تهدید سلامت انسانها و اکوسیستم دریایی می شود. سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) با تصویب مقرراتی مانند ۲۰۲۰ IMO، محدودیتهایی برای استفاده از سوختهای فسیلی اعمال کرده است. این مقاله به بررسی و مقایسه سوختهای نوین مانند برق تجدیدپذیر، انرژی هسته ای، سوختهای زیستی و هیدروژنی پرداخته و با استفاده از شبیه سازی عددی در محیط پایتون میزان کاهش انتشار CO۲ و دیگر معیارها را مقایسه می کند. استفاده از هوش مصنوعی برای بهینه سازی مصرف سوخت و زمان بندی سوخت رسانی پیشنهاد شده است. نتایج نشان می دهد ترکیب Cold Ironing، باتری و سوختهای جایگزین بهترین مسیر عملی برای کاهش آلودگی و بهبود بهره وری است. نتایج نشان می دهد که برق تجدیدپذیر بیشترین کاهش انتشار را دارد اما محدودیت زیرساختی دارد؛ انرژی هسته ای پایداری بالایی دارد ولی مسائل ایمنی و اجتماعی مانع توسعه آن است. در نهایت ترکیب راهکارها به عنوان نقشه راه عملی ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

کشتیرانی ، سوختهای جایگزین ، انرژی تجدیدپذیر ، هوش مصنوعی ، IMO