ارزیابی اثر بخشی درمان شناختی- رفتاری بر کاهش علائم اصلی وسواس تحریفهای شناختی و هیجانهای خودآگاه در افراد مبتلا به اختلال وسواسی-جبری

سابقه و هدف: هدف پژوهش حاضر ارزیابی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش علائم اصلی وسواس تحریفهای شناختی و هیجان های خودآگاه در افراد مبتلا به اختلال وسواسی-جبری بود. روش بررسی: روش پژوهش شبه آزمایشی با استفاده از پیش آزمون پس آزمون و گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه افراد بزرگسال مبتلا به اختلال وسواسی جبری بازه سنی ۲۰ تا ۴۰ سال بودند که در مراجعات سرپایی به مرکز مشاوره و روانشناسی نگرش واقع در استان اصفهان در سال ۱۴۰۲ برای شرکت داوطلبانه در درمان شناختی رفتاری حضور یافتند از بین جامعه آماری ۴۵ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای بکار رفته در این پژوهش مقیاس وسواس فکری-عملی مادزلی (۱۹۷۷)، مقیاس استاندارد شده تحریفهای شناختی عبدالله زاده و سالار (۱۳۸۹)، مقیاس هیجانهای خودآگاه کوهن و همکاران (۲۰۱۱) بود. یافته ها: درمان شناختی رفتاری بر علائم اصلی تحریفهای شناختی و هیجانهای خودآگاه افراد مبتلا به اختلال وسواسی - جبری تاثیر معناداری داشت باعث بهبود آن گردید. بحث و نتیجه گیری یافته های این پژوهش تاثیر درمان شناختی رفتاری بر علائم اصلی تحریفهای شناختی و هیجانهای خودآگاه افراد مبتلا به اختلال وسواسی - جبری را مورد تایید قرار داد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، تحریف شناختی ، هیجان خودآگاه ، اختلال وسواسی-جبری