پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی بر اساس سبکهای فرزندپروری رویکردی روان شناختی-تربیتی

خودکارآمدی تحصیلی یکی از مولفههای کلیدی در موفقیت و انگیزش یادگیری دانش آموزان به شمار میرود و تحت تاثیر عوامل مختلف فردی و محیطی قرار دارد. یکی از عوامل محیطی موثر در این زمینه سبکهای فرزندپروری والدین است که میتواند نقش تعیین کننده ای در شکل گیری باورهای خودکارآمدی ایفا کند. پژوهش حاضر با روش مروری به بررسی و تحلیل یافته های مطالعات پیشین درباره رابطه میان سبکهای مختلف فرزندپروری اقتدار طلب، مستبد، سهل گیر و بی تفاوت و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان می پردازد. نتایج مرور ادبیات پژوهش نشان میدهد که سبک فرزندپروری اقتدار طلب با ویژگیهایی نظیر حمایت عاطفی، تعیین مرزهای روشن و ارتباط دوسویه بیشترین ارتباط مثبت را با سطح بالای خودکارآمدی تحصیلی دارد. مقابل، سبکهای مستبد و بی تفاوت اغلب با خودکارآمدی پایینتر در دانش آموزان همراه هستند. این یافته ها بر اهمیت آموزش والدین و طراحی مداخلات روان شناختی و تربیتی تاکید دارند که بتوانند زمینه ساز رشد باورهای مثبت در زمینه تواناییهای تحصیلی در فرزندان باشند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، تحصیلی ، سبکهای فرزند پروری ، تربیت ، والدین ، روانشناسی تربیتی