مقایسه رضایت زناشویی والدین دارای فرزند کم توان ذهنی با والدین دارای فرزند عادی

هدف از انجام این پژوهش مقایسه رضایت زناشویی والدین دارای فرزند کم توان ذهنی با والدین دارای فرزند عادی بود. در این پژوهش، از روش توصیفی و از نوع پس رویدادی استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش شامل همه والدین دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر و عادی شهرستان شاهرود بودند. نمونه مورد پژوهش تعداد ۳۰ نفر از والدین دارای فرزند کم توان ذهنی و ۳۰ نفر از والدین دارای فرزند عادی بود که به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری مورد استفاده پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ بود. جهت تحلیل داده ها از آزمون t گروه های مستقل استفاده شد که توسط نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که بین والدین دو گروه از لحاظ رضایت زناشویی تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین رضایت زناشویی مادران کمتر از پدران است. بر این اساس می توان گفت که داشتن فرزند دارای کم توانی ذهنی می تواند باعث کاهش رضایت زناشویی والدین شود.

کلیدواژه ها:

رضایت زناشویی ، کم توان ذهنی ، والدین ، کودکان استثنایی ، کودکان عادی