نقش مکملهای امگا-۳ و تمرینات مقاومتی بر مقاومت به انسولین و سطوح گلوکز خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲

مقاومت به انسولین یک فرآیند پاتوفیزیولوژیکی حیاتی در شروع و پیشرفت دیابت نوع ۲ است. به خوبی مشخص شده است که تغییرات در متابولیسم لیپیدها و تجمع غیر طبیعی چربی به طور موثری باعث ایجاد مقاومت به انسولین می شود. تنظیم عادات غذایی و مدیریت مناسب وزن برای درمان، کنترل و کاهش خطر دیابت نوع ۲ ضروری است زیرا چاقی و کمبود فعالیت بدنی عوامل اصلی مسئول افزایش جهانی دیابت نوع ۲ هستند. اسید چرب امگا ۳ یکی از اسیدهای چرب غیر اشباع (PUFA) است که شامل اسیدهای چرب زنجیره بلند امگا ۳ مانند اسید ایکوزاپنتانوئیک و اسید دوکوزاهگزانوئیک می شود که معمولا در روغن ماهی یافت می شوند. اسیدهای چرب غیر اشباع امگا ۳ و امگا ۶ (PUFA ۶ و ۳) برای سلامتی انسان ضروری هستند زیرا به عنوان پیش سازهای متابولیکی ایکوزانوئیدها، گروهی از مولکولهای سیگنالینگ که برای کنترل التهاب بدن ضروری هستند، عمل می کنند. از آنجایی که انسان قادر به تولید هیچ یک از امگا ۳ یا امگا ۶ PUFA نیست، هر دو جزء ضروری مواد مغذی هستند. نگرانی های طولانی مدت در مورد تاثیر اسیدهای چرب زنجیره بلند امگا ۳ بر مدیریت دیابت توسط تحقیقات تجربی که افزایش قابل توجهی در گلوکز ناشتا پس از مکمل اسید چرب امگا ۳ و غذاهای غنی از PUFA و اسید چرب امگا ۳ را نشان داد، پشتیبانی شده است. توضیحات سلولی برای توضیح ارتباط بین التهاب و IR شامل اختلال عملکرد میتوکندری، استرس شبکه آندوپلاسمیک (ER) و استرس اکسیداتیو است. تغییرات در ترکیب لیپیدی غشاهای میتوکندری و یا سیگنالینگ گیرنده ممکن است بخشی از مکانیسم فعال شدن همجوشی میتوکندری توسط روغن ماهی امگا ۳ PUFA باشد. فرآیندهای مولکولی دقیق که توسط آنها امگا ۳ PUFA فعالیت میتوکندری را برای دفاع در برابر IR کنترل کنند هنوز ناشناخته است.

کلیدواژه ها:

مقاومت به انسولین ، دیابت نوع ۲ ، اسید چرب امگا ۳ ، اسید چرب غیر اشباع ، گلوکز خون ، تمرینات مقاومتی