بررسی رابطه بین مهارتهای ارتباطی و حل مساله اجتماعی با رضایت از زندگی در دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین مهارتهای ارتباطی و حل مساله اجتماعی با رضایت از زندگی در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهر بیارجمند بود. در این پژوهش همبستگی ۲۱۳ نفر از دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر بیارجمند به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند و آزمون تجدید نظر شده مهارتهای ارتباطی کوئین دام (۲۰۰۴)، پرسشنامه حل مساله اجتماعی دیزوریلا و همکاران (۲۰۰۲) و مقیاس رضایت از زندگی دینر و همکاران (۱۹۸۵) را تکمیل نمودند و نتایج با نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین مهارتهای ارتباطی و رضایت از زندگی، بین حل مساله اجتماعی و رضایت از زندگی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد بین مهارتهای ارتباطی و حل مساله اجتماعی رابطه معنادار وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که مهارتهای ارتباطی و حل مساله منفی در پیشبینی رضایت از زندگی نقش معنادار دارد اما حل مساله مثبت نقش معنادار ندارد و حدود ۲۰ درصد واریانس رضایت از زندگی بر اساس مهارتهای ارتباطی و حل مساله اجتماعی قابل پیش بینی است. بنابراین، میتوان با آموزش مهارتهای زندگی و حل مساله اجتماعی به افزایش رضایت از زندگی کمک کرد.

کلیدواژه ها:

مهارتهای ارتباطی ، حل مساله اجتماعی ، رضایت از زندگی