بررسی رابطه بین تنظیم هیجان و مهارتهای زندگی با نقش میانجی سازگاری فردی - اجتماعی در دانش آموزان پیش دبستانی شهر قروه

در پژوهش حاضر رابطه تنظیم هیجان و مهارتهای زندگی با نقش میانجی سازگاری فردی - اجتماعی در دانش آموزان پیش دبستانی شهر قروه مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش به روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانش آموزان مقطع پیش دبستانی شهرستان قروه است که تعداد آنها ۳۸۴ نفر می باشد. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای می باشد که به صورت تصادفی انتخاب شده با توجه به حجم نمونه و با استفاده از فرمول کوکران ۱۹۲ نفر پرسشنامه صورت تصادفی در اختیارشان قرار داده شد. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه است. در فرضیه اول مقدار ۰۲۶۲ شده که نشانگر میزان تنظیم هیجان و مهارت زندگی، فرضیه دوم مقدار ۰.۲۵۶ برای سازگاری فردی و اجتماعی و مقدار ۰.۱۸۹۰ برای تنظیم هیجان و مهارت زندگی، فرضیه سوم مقدار ۰.۲۷۰ شده که نشانگر میزان تنظیم هیجانی و سازگاری فردی اجتماعی می باشد. فرضیه چهارم مقدار ۰.۱۱۲ شده که نشانگر میزان مهارتهای زندگی و سازگاری فردی می باشد. فرضیه پنجم مقدار ۰.۱۸۴ شده که نشانگر میزان تاثیر ارزیابی مجدد و مهارتهای زندگی با نقش میانجی سازگاری فردی اجتماعی می باشد و فرضیه ششم مقدار ۰.۰۴۱ شده که نشانگر میزان تاثیر سرکوبی و مهارتهای زندگی بر سازگاری-فردی-اجتماعی می باشد. نتیجه گیری با توجه به نتایج آزمون فرضیات و نتایج هر کدام از فرضیه ها، رابطه بین تنظیم هیجان، مهارتهای زندگی و سازگاری فردی اجتماعی در دانش آموزان پیش دبستانی شهر قروه مثبت بوده و بین این متغیرها رابطه معنی دار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تنظیم ، هیجان ، مهارت ، زندگی ، سازگاری ، فردی - اجتماعی ، پیش دبستان