مدل روابط ساختاری بین جامعه یادگیرنده حرفه ای و نوآوری سازمانی با میانجی گری اخلاق سازمانی و هشیاری سازمانی (مطالعه موردی معلمان مقطع ابتدایی شهرستان کوهچنار)

هدف از این مطالعه مدل روابط ساختاری بین جامعه یادگیرنده حرفه ای و نوآوری سازمانی با میانجی گری اخلاق سازمانی و هشیاری سازمانی از دیدگاه معلمان مقطع ابتدایی شهرستان کوهچنار بوده است. پژوهش حاضر از حیث هدف کاربردی و از حیث روش انجام آن در زمره پژوهشهای پیمایشی بود. همچنین این پژوهش از آن جهت که به بررسی دادههای مرتبط با برهه ای از زمان پرداخته از نوع پژوهشهای مقطعی و یک تحقیق توصیفی رابطه ای بوده، که از روش همبستگی استفاده نموده است جامعه آماری مورد نظر در این مطالعه کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهرستان کوهچنار و تعداد کل آنها ۲۵۰ نفر بوده است. با توجه به جدول مورگان ۱۸۱ نفر بعنوان نمونه انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بود ابزار گردآوری اطلاعات آماری، چهار پرسشنامه استاندارد هشیارسازی سازمانی پهلوان صادق و عبدالهی (۱۳۹۵)، جوامع یادگیری حرفه ای بالم و همکاران (۲۰۰۵)، نوآوری سازمانی اسماعیل و همکاران (۲۰۰۲) و اخلاق سازمانی هانت و همکاران (۱۹۸۹) استفاده شد. پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ارزیابی و تایید شد و روایی با استفاده از نظر متخصصین و استاد راهنما مورد تایید قرار گرفت از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS AMOOS برای آزمون فرضیات پژوهش استفاده شده است. نتایج این مطالعه نشان داده است که بین جامعه یادگیرنده حرفه،ای اخلاق سازمانی و هشیاری سازمانی و نوآوری سازمانی رابطه مستقیم و معناداری وجود داشته است همچنین نقش میانجی اخلاق سازمانی و هشیاری سازمانی در رابطه بین جامعه یادگیرنده حرفه ای و نوآوری سازمانی مورد تایید قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

جامعه یادگیرنده حرفه ای اخلاق ، سازمانی هشیاری سازمانی ، نوآوری سازمانی