تمرکز و عدم تمرکز در نظام برنامه درسی آموزش عالی

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تمرکز و عدم تمرکز در نظام برنامه درسی آموزش عالی می باشد. روش انجام پژوهش، مروری سیستماتیک می باشد. مقالات کار آزمایی بالینی و غیربالینی از پایگاه های مختلف اطلاعاتی از قبیل: science direct, ISI, Mag Iran, ACM, SID, Google scholar، و نورمگز مگ، ایران، سیویلیکا، ایرانداک و مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی و کتاب های معتبر دانشگاهی و علمی از سالهای ۱۳۸۶ الی ۱۴۰۲ جهت انجام این پژوهش مورد استفاده و بررسی قرار گرفت. تعداد ۷۰ مقاله بعنوان جامعه آماری و در نهایت ۲۵ مقاله بعنوان نمونه آماری مورد بررسی نهایی واقع شد. نتایج بررسی های بعمل آمده نشان داد که در عصر حاضر با توجه به کمبود منابع انسانی ماهر و متخصص در حوزه های مختلف نظام آموزشی و برنامه ریزی و همچنین بعلت عدم آمادگی های زمینه ای و اولیه در مراکز آموزشی، تفویض و واگذاری اختیارات تصمیم گیری و فرایند برنامه ریزی بطور کامل در حوزه های آموزشی و درسی و حذف و یا تثبیت نظام متمرکز و یا غیرمتمرکز، شیوه مناسبی برای پاسخگویی به نیازهای آموزشی و برنامه درسی آموش عالی و یا آموزش و پرورش نخواهد بود. بهتر است این امر بطور تدریجی و اصولی از مراحل بالاتر نظام آموزشی و یا از مناطق و حوزه هایی که آمادگی بیشتری در این رابطه دارند شروع شود. ضمنا می توان این تغییرات را از دوره های تحصیلی همانند آموزش عالی و متوسطه که از آمادگی بهتری برخوردار هستند آغاز نمود.

کلیدواژه ها:

تمرکز عدم تمرکز برنامه درسی ، آموزش عالی