اثر بخشی روش رفلکسولوژی بر کاهش اضطراب دانش آموزان بیش فعال دارای نقص توجه دوره ابتدایی

هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر بخشی روش رفلکسولوژی بر کاهش اضطراب دانش آموزان بیش فعال دارای نقص توجه دوره ابتدایی منطقه ۱ تهران بود. این پژوهش یک پژوهش کاربردی از نوع نیمه آزمایشی میباشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کودکان مقطع ابتدایی منطقه ۱ تهران بود و ۳۰ نفر از کودکانی که به کلینیکهای رواندرمانی در سال ۱۳۹۶ مراجعه کرده اند انتخاب و به عنوان نمونه پژوهش در نظر گرفته شد. روش گردآوری دادهها شامل کتابخانهای و میدانی بوده است ابزار گردآوری دادهها در این تحقیق سه پرسشنامه استاندارد و جلسات آموزشی بود پرسشنامه اضطراب اسپنس (۱۹۹۷) و همچنین کانرز فرم والد (۱۹۷۰) ، تجزیه و تحلیل دادههای جمع آوری شده به دو روش توصیفی و استنباطی از طریق نرم افزار SPSS انجام شد برای توصف دادهها از شاخصهای آماری میانگین و انحراف معیار، در مراحل پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. به منظور بررسی نرمال بودن متغیرهای تحقیق از آزمون کالموگروف اسمیرنف و به منظور بررسی تجانس واریانسها از آزمون لوین استفاده گردید همچین به منظور مقایسه میانگین نمرات دو گروه آزمایش و کنترل و اثر نمرات پیش آزمون و سایر متغیرهای مداخله گر بر پس آزمون از تحلیل کوواریانس استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد که روش رفلکسولوژی بر کاهش اضطراب دانش آموزان بیش فعال دارای نقص توجه دوره ابتدایی منطقه ۱ تهران تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

رفلکسولوژی ، اضطراب ، بیش فعالی ، نقض توجه