اثر بخشی آموزش مسئولیت پذیری مبتنی بر واقعیت درمانی گلسر بر تعهد و صمیمیت و تاب آوری در زوجین

در حال حاضر دیدگاههای نظری متعددی با رویکردهای متفاوت به دنبال تبیین و حل تعارضهای زناشویی هستند و واقعیت درمانی از جمله این درمانها است. میزان تعهد و صمیمت و تاب آوری زوجین به نظر میرسد در روابط زوجین از اهمیت زیای برخوردار باشد، لذا هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مسئولیت پذیری مبتنی بر واقعیت درمانی گلسر بر تعهد و صمیمیت و تاب آوری در زوجین است. جامعه آماری این پژوهش شامل ۲۶ زوج (زن و شوهر) ثبت نام کننده برای شرکت در کلاس آموزش مهارتهای زندگی میباشد گزینش این تعداد زوج به روش نمونه گیری در دسترس و تصادفی بوده است. این ۲۶ نفر به طور کاملا همتا بر اساس ملاکهای ورود و مصاحبه تشخیصی و نمرات کسب شده از پرسشنامه ها به دو گروه ۱۰ نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش ۶ جلسه آموزش واقعیت درمانیآشنایی با مفاهیم روان شناسی کنترل درونی و بیرونی دنیای ،کیفی هفت رفتار ،مهلک هفت رفتار مهرورزی، نیازهای اساسی، دایره حل و مشکل گشا را دریافت کردند. در طی جلسات آموزش گروه آزمایش ۱ زوج ریزش از گروه داشته و ۹ زوج از آموزش کامل برخوردار گردیدند. هم چنین گروه کنترل (۹) زوج در لیست انتظار قرار داشتند و آموزش واقعیت درمانی دریافت نکردند. روش تحقیق توصیفی از نوع نیمه آزمایشی و طرح از نوع اثر بخشی و مداخله ای میباشد طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بوده است جهت بررسی اثر بخشی آموزش از پرسشنامه تعهد زناشویی آدامز و جونز ، پرسشنامه بررسی نیازهای صمیمیت با گاروزی ، مقیاس تاب آوری کانر دیویدسون در پایان جلسات آموزشی استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل دوتایی دایدیک و برای تسریع در نتایج حاصله از نرم افزار استفاده شده است.نتایج آزمون مانکوا نشان داد مسئولیت پذیری مبتنی بر واقعیت درمانی استفاده شده در این پژوهش در گروه درمان موثر بوده است و موجب بهبود صمیمیت ،زناشویی تاب آوری و تعهد زناشویی زوجین گروه آزمایش به میزان ۸۰ درصد شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش مسئولیت ، پذیری واقعیت درمانی ، گلسر ، تعهد ، صمیمیت ، تاب آوری