نقش تاب آوری در کاهش بزهکاری دانش آموزان

تاب آوری در کاهش بزهکاری دانش آموزان جنبه پیچیده و حیاتی درک و پرداختن به مسائل رفتاری در محیطهای آموزشی است. تاب آوری در زمینه بزهکاری دانش آموزی به توانایی فرد در جهت یابی و غلبه بر شرایط نامطلوب مانند چالشهای فردی، اجتماعی یا محیطی به شیوه ای مثبت و سازگارانه اشاره دارد. این ظرفیت برای تاب آوری نقش حیاتی در کاهش عوامل خطر مرتبط با رفتار بزهکارانه در بین دانش آموزان ایفا می کند. در بررسی این موضوع توجه به عوامل مختلفی که به تاب آوری در دانش آموزان کمک می کنند، ضروری است از جمله اما نه محدود به محیطهای حمایتی خانواده و جامعه، روابط بین فردی، قوی دسترسی به فرصت های آموزشی و فوق برنامه، و توسعه راهبردهای مقابله ای و هیجانی. مهارت های تنظیمی و درک ماهیت به هم پیوسته این عوامل در طراحی و اجرای مداخلات موثر برای کاهش بزهکاری دانش آموزان بسیار مهم است. همچنین بررسی نقش مربیان، مشاوران و سایر پرسنل مدرسه در شناسایی و پرورش تاب آوری در دانش آموزان و همچنین در اجرای شیوه های ترمیمی و راهبردهای حل تعارض برای رسیدگی به مسائل اساسی که ممکن است در رفتار بزهکارانه نقش داشته باشد، ارزشمند است.

کلیدواژه ها:

بزهکاری مسائل رفتاری ، چالشهای فردی ، تاب آوری