رابطه سرمایه های فرهنگی و رضایت شغلی معلمان با نقش واسطه ای رفتارهای اخلاقی مدیران آموزش و پرورش

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سرمایه های فرهنگی و رضایت شغلی معلمان با نقش واسطه ای رفتارهای اخلاقی مدیران آموزش و پرورش صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش حاضر تمامی معلمان ابتدایی شهر همدان می باشد که در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ در این استان مشغول به تحصیل می باشند که بر اساس آخرین آمار از واحد کارشناس آموزش اداره کل آموزش و پرورش استان همدان برابر با ۴۳۹۸ نفر می باشند. همچنین با توجه حجم بالا برای انتخاب نمونه از روش حجم نمونه کوکران تعداد ۳۷۰ نفر انتخاب شد و همچنین با توجه به عدم دسترسی به همه نمونه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. تعدا مدیران با توجه به مدارس و معلمان منتخب برابر با ۱۳۵ نفر انتخاب شدند. روش گرداوری اطلاعات میدانی کتابخانه ای و برای جمع آوری اطلاعات مربوط به پاسخگویی به سوالات، پژوهش از روش میدانی استفاده گردید. یافته های پژوهش بیانگر رابطه خطی بین دو متغیر سرمایه های فرهنگی خانواده در مولفه های عینی، هادی و تجسم یافته با پنج مولفه نوع شغل، فرصت های پیشرفت، جوسازمانی، سبک رهبری و نظام پرداخت در متغیر رضایت شغلی می باشد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که میزان همبستگی متغیر سرمایه فرهنگی در یک ترکیب خطی همزمان با مولفه رضایت شغلی برابر با ۰.۴۹۳ است که به معنای رابطه مثبت و معنی دار دو متغیر می باشد. همچنین ضریب تعیین R برابر با ۰.۴۶۰ و ضریب تعیین R۲ برابر با ۰.۴۹۵ گزارش شده است یعنی حدود ۴۷۰ درصد از واریانس رضایت شغلی از طریق مولفه سرمایه فرهنگی با نقش واسطه ای اخلاق مدیران توجیه شده است (سطح معناداری مالک ۰.۰۵ است.

کلیدواژه ها:

سرمایه فرهنگی خانواده ، رضایت شغلی ، رفتارهای اخلاقی مدیران آموزش و پرورش