راهکارهای ترویج ورزش سالمندان و کودکان در کشور

یکی از مسائل عمده بشر در جهان مقوله سالخوردگی و پیامدهای ناشی از آن. سالمندی و کهولت سن فرایندی طبیعی و غیر قابل اجتناب است که تمامی انسانها را دیر یا زود درگیر می کند. این دوران به نوعی مرحله غایت پختگی زندگی افراد است. به تعبیر دیگر، بهتر است سالمندی را دوران فرهیختگی نامید. سالمندان را باید ذخایر فکری و مشورتی در نظر گرفت که حضور و مشارکت فعال ایشان در جامعه اثرات بسزایی در پیشرفت همه جانبه کشور خواهد داشت. اساسا فرایند پیری به دلیل ماهیت فیزیولوژیک و پیشرونده خود با کاهش عملکرد جسمانی، شناختی و گاه اجتماعی توام است که ماحصل آن ناتوانی و محدودیت افراد سالمند است. اما باید دقت داشت که می توان با چاره اندیشی و اقدام به موقع آغاز آن را به تعویق انداخت و روند پیشرفت آن را کند نمود و دوران سالمندی سالم و موفقی را طی نمود. سالمندی مانند سایر بخشهای عمر یک انسان باید تجربه ای شیرین و مثبت در زندگانی همراه با سلامت، مشارکت و امنیت باشد بر مبنای سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ده درصد جمعیت کشور را سالمندان شصت ساله و بالاتر دربرمی گیرد و پیش بینی می شود که این میزان تا سال ۱۴۳۰ به بیش از ۲۵ درصد افزایش یابد؛ از این رو برنامه ریزی برای حفظ و ارتقاء سلامت سالمندان امری ضروری است. یکی از راهکارهای موثر به منظور نیل به این هدف افزایش سطح فعالیت بدنی سالمندان است. کم تحرکی یکی از مهترین عوامل خطر سلامتی در تمامی سنین از جمله سنین حساس سالمندی است. فعالیت بدنی و ورزش متناسب با شرایط جسمی هر فرد می تواند با بهبود عملکرد، قلبی ریوی اثرات سودمند متعدد جسمانی و روانی برای سالمند ایجاد کند. پیشرفت تعاملات اجتماعی و عاطفی ناشی از انجام ورزش بویژه از نوع گروهی نیز از دیگر مزایای فعالیت بدنی خصوصا برای سالمندان است که نتیجه نهایی آن کاهش ابتلا به بیماریهای مزمن و هزینه های مستقیم و غیرمستقیم ناشی از آن است. این موضوع البته در دوره سالمندی با توجه به شیوع بالاتر انواع بیماریهای مزمن و همابتالیی ها از سایر گروههای سنی پیچیده تر است. سالمندان دچار بیماریهای قلبی ریوی، افراد مبتلا به ناتوانی های حرکتی یا دردها و مشکلات اسکلتی-عضلانی باید متناسب با شرایط خاص بیماری شان فعالیت بدنی خود را تنظیم نمایند.

کلیدواژه ها:

ورزش سالمندان ، ورزش کودکان ، ترویج ورزش ، سالخوردگی ، سالمندی