اثربخشی درمان شناختی رفتاری متمرکز بر حل مساله بر نشخوار فکری و خودکنترلی دانش آموزان دوره اول متوسطه

پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش نیمه آزمایش با طرح پیش آزمون – پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره اول متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ شهر تهران بود که از میان آنها ۳۰ دانش آموز که ملاکهای ورود به پژوهش را داشتند به صورت تصادفی، به عنوان نمونه برگزیده شده و در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه یک ساعته (در هفته ۱ جلسه پروتکل درمان شناختی رفتاری متمرکز بر حل مساله قرار گرفتند جهت سنجش خودکنترلی و نشخوار فکری نیز از پرسشنامههای نشخوار فکری توسط هوکسما و مارو در سال (۱۹۹۱) و پرسشنامه خودکنترلی تانجی و همکاران (۲۰۰۴) استفاده شد. نتایج نشان داد که درمان شناختی رفتاری مبتنی بر حل مساله به طور معنی داری موجب کاهش نشخوار فکری و افزایش خودکنترلی در دانش آموزان می شود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری متمرکز بر حل مساله ، نشخوار فکری ، خودکنترلی