راهبردهای ارتقا تاب آوری در مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به اختلال مزمن روان

مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به اختلال روانی، چالش های فراوانی را تجربه می کنند توانایی آن ها برای مقابله و سازگاری با این شرایط دچار آسیب می شود. برخورداری مراقبین از تاب آوری مناسب، راهکاری در جهت دستیابی به سلامت روانی اجتماعی آنان و کیفیت زندگی مناسب تر می باشد. از این رو می بایست در جهت افزایش تاب آوری در مراقبین خانوادگی بیماران روان، برنامه ریزی نمود. این مطالعه با هدف تبیین راهکارهای ارتقاء تاب آوری مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به اختلالات مزمن روان صورت پذیرفت. این مطالعه یک مطالعه ترکیبی (کیفی – کمی) بود که در آن با ۱۵مراقب خانوادگی بیمار مزمن روان و ۳۴ نفر از اعضای تیم مراقبتی بهداشت روان در مراکز درمانی نور، فارابی و مدرس اصفهان، مصاحبه های عمیق نیمه ساختار یافته صورت گرفت. یافته های حاصل از مصاحبه ها با مروری بر متون غنی تر شد. تعداد ۳۷ راهکار تدوین گردید سپس با استفاده از تکنیک دلفی، نظرات ۱۴ نفر از متخصصین تیم مراقبت بهداشت روان در خصوص اولویت بندی راهکارهای ارتقاء سلامت روانی اجتماعی مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به اختلال مزمن روان دریافت شد. راهکارهایی که ۸۰ درصد توافق را از نظر متخصصین این حوزه دریافت نموده بودند، به عنوان راهکار نهایی انتخاب شدند. به این ترتیب ۷ استراتژی؛ با دو هدف اصلی"توانمندسازی روانی اجتماعی" و " ارتقاء حمایت سیستم مراقبت بهداشت روان " به عنوان به عنوان راهبرد ارتقاء تاب آوری در مراقبین خانوادگی بیماران مزمن روان شناخته شدند. اعضای تیم سلامت روان و سیاستگذاران می توانند با استفاده از یافته های این مطالعه به ارتقاء سلامت روانی اجتماعی مراقبین خانوادگی بیماران مزمن روان کمک نماید.

کلیدواژه ها:

مراقبین خانوادگی ، بیمار روان ، تاب آوری ، راهکار