راهکارهای نوین در تدریس و تربیت دانش آموزان مقطع ابتدایی
محل انتشار: نوزدهمین کنفرانس ملی پژوهش های نوین در تعلیم و تربیت،روانشناسی، فقه و حقوق و علوم اجتماعی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 73
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ABUCONPA19_219
تاریخ نمایه سازی: 13 مهر 1404
چکیده مقاله:
آموزش در دوره ابتدایی به عنوان زیربنای رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان، اهمیت ویژه ای دارد. در این مرحله، شیوه های تدریس و تربیت نه تنها دانش پایه را منتقل می کنند، بلکه نگرش و انگیزه یادگیری آینده را نیز شکل می دهند. به همین دلیل، جست وجوی رویکردهای نوین برای ارتقای کیفیت آموزش در این مقطع ضروری است. با گسترش فناوری های آموزشی و تغییر نیازهای جامعه امروز، روش های سنتی پاسخگوی کامل به نیازهای یادگیرندگان نیستند. استفاده از تکنیک های فعال یاددهی–یادگیری، همچون بازی های آموزشی، کارگروهی و پروژه محور، فرصتی برای تقویت تفکر خلاق و مهارت حل مسئله در کودکان فراهم می آورد. تربیت دانش آموزان ابتدایی صرفا محدود به انتقال محتوا نیست، بلکه پرورش مهارت های اجتماعی، عاطفی و اخلاقی نیز بخش جدایی ناپذیر آن است. راهکارهای نوین در تربیت بر مشارکت فعال دانش آموزان، ایجاد فضای تعامل و تقویت اعتمادبه نفس آن ها تاکید دارند. چنین رویکردی سبب می شود آموزش با نیازهای روانی و اجتماعی کودکان هماهنگ تر شود. یکی از مولفه های کلیدی در این مسیر، به کارگیری فناوری های نوین آموزشی مانند هوش مصنوعی، نرم افزارهای تعاملی و محتوای چندرسانه ای است. این ابزارها موجب می شوند یادگیری برای دانش آموزان جذاب تر، شخصی سازی شده و موثرتر گردد. در عین حال، معلم نقش راهنما و تسهیل گر را بر عهده دارد تا از طریق هدایت صحیح، استفاده بهینه از فناوری را تضمین کند. تحقیقات نشان می دهد بهره گیری از روش های نوآورانه در تدریس، تاثیر مستقیم بر افزایش انگیزه یادگیری، کاهش اضطراب تحصیلی و تقویت مهارت های مشارکتی دارد. در این رویکرد، معلم نه تنها انتقال دهنده دانش، بلکه الهام بخش و مربی برای رشد همه جانبه دانش آموزان محسوب می شود. در مجموع، راهکارهای نوین در تدریس و تربیت دانش آموزان ابتدایی، بستری را برای آموزش پویا، لذت بخش و اثربخش فراهم می سازند. این شیوه ها با ترکیب فناوری، فعالیت های خلاقانه و توجه به نیازهای روانی–اجتماعی، می توانند نسل آینده را به یادگیرندگانی توانمند، مسئولیت پذیر و خلاق تبدیل کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم جبارزاده خوشمهر
کارشناسی علوم تربیتی