معلم و دانش آموز، دو روی یک سکه در فرآیند یادگیری

رابطه ی میان معلم و دانش آموز، از دیرباز به عنوان یکی از بنیادی ترین ارکان نظام آموزشی مورد توجه اندیشمندان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. در نگاه سنتی، معلم تنها انتقال دهنده دانش و دانش آموز صرفا دریافت کننده آن بود، اما در رویکرد های نوین آموزشی، این دو نه به عنوان دو عنصر مجزا بلکه به مثابه دو روی یک سکه در فرآیند یادگیری شناخته می شوند. یادگیری تنها زمانی عمیق و ماندگار خواهد بود که تعامل دو سویه میان معلم و دانش آموز شکل گیرد و هر دو در جریان آموزش و پرورش نقش فعال ایفا کنند.در این مقاله، با تاکید بر پیوند متقابل و ناگسستنی این دو نقش، تلاش می شود نشان داده شود که چگونه شخصیت، روش تدریس، مهارت ارتباطی و نگرش معلم بر کیفیت یادگیری اثر می گذارد و در مقابل، انگیزه، پرسشگری، کنجکاوی و مشارکت دانش آموز نیز می تواند جریان آموزش را غنی تر سازد. بررسی ها حاکی از آن است که محیط آموزشی، زمانی کارآمد و پویا خواهد بود که در آن، معلم و دانش آموز نه در مقام فرستنده و گیرنده یک سویه، بلکه در قالب همکاران فکری و همراهان مسیر دانایی عمل کنند.از این منظر، کلاس درس دیگر مکانی برای انتقال محض اطلاعات نیست، بلکه بستری است برای پرورش خلاقیت، گفت و گو، نقد و بازاندیشی، جایی که معلم نیز از پرسش ها و نگاه های نو دانش آموزان می آموزد و دانش آموز نیز در پرتو تجربه و راهنمایی معلم، مسیر رشد و بالندگی خود را هموار می سازد. نتیجه ی این تعامل سازنده، تربیت نسلی آگاه، توانمند و مسئولیت پذیر خواهد بود که نه تنها در عرصه های علمی بلکه در عرصه های اجتماعی نیز نقش آفرین است.

کلیدواژه ها:

معلم ، دانش آموز ، فرآیند یادگیری ، کلاس درس ، آموزش نوین