استفاده از عناصر هنر اسلامی در طراحی گرافیک و هویت بصری برندهای فرهنگی

این پژوهش به بررسی و تحلیل چگونگی استفاده از عناصر غنی و متنوع هنر اسلامی در فرآیند طراحی گرافیک و ساخت هویت بصری برای برندهای فرهنگی می پردازد. در عصر جهانی شدن و یکسان سازی فرهنگی، برندهای فرهنگی برای ایجاد تمایز، اصالت و ارتباط عمیق با مخاطبان خود، نیازمند بهره گیری از ریشه های هویتی و میراث بصری منحصربه فرد هستند. هنر اسلامی، با تاکید بر اصولی چون وحدت در کثرت، نظم هندسی، انتزاع و معنویت، گنجینه ای ارزشمند از نقوش، خوشنویسی، رنگ و ساختار را در اختیار طراحان قرار می دهد. این مقاله با روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای، به تبیین مبانی نظری هنر اسلامی و اصول برندسازی می پردازد. سپس، با تحلیل مطالعات موردی، فرصت ها و چالش های این تلفیق را مورد کنکاش قرار می دهد. چالش هایی نظیر افتادن در دام کلیشه های سطحی، عدم درک صحیح مبانی فلسفی هنر اسلامی و دشواری انطباق نقوش سنتی با رسانه های نوین، در کنار فرصت هایی چون ایجاد هویتی اصیل، ماندگار و معنادار برای برندهای فرهنگی بررسی می شوند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که موفقیت در این زمینه، مستلزم عبور از تقلید صرف و دستیابی به درکی عمیق از فلسفه و ساختار هنر اسلامی است تا بتوان با رویکردی نوآورانه و انتزاعی، هویتی بصری خلق کرد که هم ریشه در سنت داشته باشد و هم با زبان مخاطب امروز سخن بگوید.

کلیدواژه ها:

هنر اسلامی ، طراحی گرافیک ، هویت بصری ، برندسازی فرهنگی ، نقوش هندسی ، خوشنویسی ، سنت و مدرنیته.