تدوین مدل علی ناسازگاری اجتماعی بر اساس خود انتقادی و تحمل پریشانی بانقش میانجی گری شفقت به خود در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بدره

چکیده: این پژوهش با هدف تدوین مدل علی ناسازگاری اجتماعی بر اساس خود انتقادی و تحمل پریشانی بانقش میانجی شفقت به خود در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بدره انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و به شیوه مدل معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش ، شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بدره در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴به تعداد ۲۹۴ نفر بودند. به منظور تعیین حجم نمونه، با استفاده از جدول مورگان(۱۹۷۰)، تعداد ۱۶۹ نفر به عنوان نمونه تعیین شد و به جهت جلوگیری از افت نمونه و ... %۱۰ بیشتر، تعداد نمونه برابر با ۱۸۶ نفر بود که به شیوه در دسترس انتخاب شدند و در نهایت ۱۷۶ پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. ابزار اصلی گردآوری داده ها، شامل پرسشنامه استاندارد مقیاس شفقت به خود نف(۲۰۰۳) پرسشنامه تحمل پریشانی توسط سیمونز و گاهر(۲۰۰۵، پرسشنامه خودانتقادی دوبعدی تامپسون وزوروف (۲۰۰۴) و پرسشنامه ناسازگاری اجتماعی وایتزمن(۱۹۹۶)بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های توصیفی ، ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که کلیه ضرایب مسیر در مدل علی ناسازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر بدره بر اساس خودانتقادی و تحمل پریشانی با نقش میانجی شفقت به خود، معنادار می باشد. هم چنین همبستگی بین خود انتقادی و ناسازگاری اجتماعی ۲۲۴/۰ ، تحمل پریشانی و ناسازگاری اجتماعی ۱۷۹/۰ ، شفقت به خود و ناسازگاری اجتماعی ۶۰۶/۰- ، خود انتقادی و شفقت به خود ۴۹۱/۰- و تحمل پریشانی و شفقت به خود ۴۱۶/۰- به دست آمد و شفقت به خود بین خود انتقادی و تحمل پریشانی با ناسازگاری اجتماعی نقش میانجی را داشت.نتایج پژوهش نشان داد که خودانتقادی و تحمل پریشانی می توانند بر ناسازگاری اجتماعی تاثیرگذار باشند و شفقت به خود به عنوان یک میانجی می تواند نقش مهمی در کاهش این تاثیرات ایفا کند. این یافته ها می توانند راهکارهای مفیدی برای بهبود سلامت روانی دانش آموزان در مدارس فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

خود انتقادی ، ناسازگاری اجتماعی ، شفقت به خود ، تحمل پریشان