بررسی رابطه ی سبک های فرزندپروری با میزان تماشای تلویزیون در کودکان (مطالعه ی موردی بر روی دانش آموزان)

این پژوهش با هدف بررسی رابطه ی سبک های فرزندپروری والدین با میزان تماشای تلویزیون در کودکان انجام شد. پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است و جامعه آماری آن شامل دانشجویان در دانشگاه پیام نور قم می باشد که حداقل دارای یک فرزند دانش آموز بوده است که با نمونه گیری ساده تصادفی ۶۰ نفر انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه سبک فرزندپروری بامریند و پرسشنامه محقق ساخته مربوط به میزان و نحوه تماشای تلویزیون کودکان جمع آوری گردید. تحلیل داده ها از طریق رگرسیون چندمتغیره و تحلیل تشخیص انجام شد. نتایج نشان داد که سبک فرزندپروری سهل گیرانه بیشترین فراوانی را در بین والدین دارد و این سبک رابطه مثبت و معناداری با میزان تماشای تلویزیون کودکان دارد؛ به طوری که افزایش کاربرد سبک سهل گیرانه موجب افزایش ساعات تماشای تلویزیون کودکان می شود. همچنین، سبک فرزندپروری مقتدرانه رابطه منفی و معناداری با میزان تماشای تلویزیون دارد؛ به این معنا که والدین مقتدر فرزندانی دارند که زمان کمتری را به تماشای تلویزیون اختصاص می دهند. در مقابل، سبک مستبدانه تاثیر معناداری بر میزان تماشای تلویزیون کودکان نشان نداد. این یافته ها اهمیت سبک های فرزندپروری در تنظیم رفتارهای رسانه ای کودکان را برجسته می سازد و نشان می دهد اتخاذ سبک مقتدرانه می تواند به کاهش مصرف رسانه ای نامطلوب کودکان کمک کند.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، تماشای تلویزیون ، کودکان ، سبک مقتدرانه ، سبک سهل گیرانه ، سبک مستبدانه.