پیش بینی انگیزش پیشرفت تحصیلی بر اساس جسارت اجتماعی

پژوهش حاضر باهدف پیش بینی رابطه ی بین جسارت اجتماعی و انگیزش پیشرفت تحصیلی به روش توصیفی از نوع مطالعات همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر شاهرود را تشکیل می دهند که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تعداد ۳۵۷ نفر از آنها به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و پرسشنامه های انگیزش پیشرفت هرمنس(۱۹۹۷) و پرسشنامه جرات ورزی سازگارانه و پرخاشگرانه توسط تامپسون و برنبام (۲۰۱۱) در اختیار آنها قرار داده شد. تجزیه و تحلیل داده های گردآوری شده با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی مانند میانگین، انحراف معیار و شاخصهای آمار استنباطی مانند ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون وt دو گروهی مستقل انجام شد. نتایج نشان دادند که بین جسارت اجتماعی و انگیزش پیشرفت دانش آموزان رابطه معنی دار و مثبتی وجود دارد همچنین آزمون t مستقل نشان داد که تفاوت معنی داری بین میانگین دو گروه از دختران و پسران دانشجو در جسارت اجتماعی و انگیزش پیشرفت تحصیلی وجود ندارد، و در نهایت معادله رگرسیون معنی دار بود بدین معنی که متغیر مستقل متغیر وابسته را پیش بینی می کند .

کلیدواژه ها:

انگیزش پیشرفت ، جسارت اجتماعی