روابط ساختاری ترومای کودکی با علائم افسردگی و اضطراب با نقش میانجی مشکلات خواب در نوجوانان

این پژوهش با هدف تعیین روابط ساختاری ترومای کودکی با علائم افسردگی و اضطراب با نقش میانجی مشکلات خواب در نوجوانان انجام شد. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات همبستگی به روش مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانش آموزان دختر نوجوان مقاطع متوسطه دوره دوم شهر جلفا و هادی شهر در سال ۱۴۰۲ - ۱۴۰۱ بود. نمونه آماری شامل ۳۰۰ نفر بود که به روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه ترومای دوره کودکی ( CTQ) پرسشنامه استرس، اضطراب و افسردگی ( DASS-۲۱ ) و پرسشنامه کیفیت خواب ( PSQI ) بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری در برنامه SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین ترومای کودکی، مشکلات خوب و علایم افسردگی و اضطراب ارتباط مثبت و معنی داری وجود دارد ( ۰۵ / ۰p< ) تحلیل اثرات غیرمستقیم نشان داد که ترومای کودکی از طریق مشکلات خواب بر علایم افسردگی و اضطراب اثر معنی دار و مثبتی داشت ( ۰۵ / ۰p< ) ، که نشان می دهد افزایش سطح ترومای کودکی منجر به افزایش سطح مشکلات خواب و این امر منجر به افزایش علایم افسردگی و اضطراب می گردد. با توجه به یافته ها می توان مطرح کرد که ترومای کودکی و مشکلات خواب نقش مهمی در بروز و تشدید علایم افسردگی و اضطراب نوجوانان دارند و از این رو نیازمند توجه بالینی جدی هستند.

کلیدواژه ها:

ترومای کودکی ، افسردگی ، اضطراب ، مشکلات در خواب